| تبليغات | X |
 |
|
خبرهایمرتبط
دیداربااحمدرضااحمدی
رونماییکتابچایدرغروب... تصاويریبرایكتاباحمدرضااحمدی رونماییتازهترینکتاباحمدرضا بایگانیخبرها پیوندهابهترتیبالفبا
پشتیبانیپایگاه
 |
 هواي بهار و يك كتاب براي احمدرضااحمدييك غروب بهاري است. ما جمعي بسيار مهمان فروغ فرخزاد هستيم. روز دوم فروردين است، ما بنفشههاي جوان را در باغچه ميبينيم. همه با صداي بلند حرف ميزنند. م.آزاد به بيژن جلالي پيله كرده كه شعر تو اجتماعي نيست، اشرافي است. بيژن جلالي معصومانه فقط گوش ميكند. سيروس طاهباز چون هميشهي عمر خيره فقط گوش ميكند، چون هميشه هراس دارد كه جنجال شود. پس م.آزاد را ساكت ميكند. جلال خسروشاهي، بيوك مصطفوي خيره به سقف. من بايد فردا به كرمان بروم، سربازي من ادامه دارد. راستي كجا رفتند آن مهمانان بهاري؟ سرانجام در خاك خفتند. آنان با بنفشهها به جهان ديگر رفتند. راستي شعر اجتماعي چه شد؟
دومين كتاب پژمان الماسينيا با عنوان «عاشقانههاي برف به اسم كوچك» بهتازگي منتشر شده است. «عاشقانههاي برف به اسم كوچك» -همانطور كه از نامش برميآيد- مجموعهشعري عاشقانه و سرشار از فضاهاي نوستالژيك است. پشت جلد كتاب آمده است: «به عادت يك عمر كه هر چيز خوبي را با هم در ميان ميگذاشتيم. يادت هست كه در آن دوران طولاني كشف و اعجاب، هر چيز قشنگي را كه ميديديم به عشق آن بود كه با ديگري، تو با من و من با تو، در ميان بگذاريم؛ از رويش شكوفهها تا كشف چشمهاي درشت خندان؟ در عاشقانههاي برف به اسم كوچك، مجالي يافتم تا از همهي آنچه دوست داشتيم بگويم...» كتاب نخست پژمان الماسينيا به نام «ديگر همبازيات نميشوم» در سال گذشته به چاپ رسيده كه شامل پنجاه و شش شعر -بيشتر- كوتاه است. «عاشقانههاي برف به اسم كوچك» مجموعهي شصت شعر است كه به تعداد هزار نسخه و توسط انتشارات گلدسته عرضه شده است. پژمان الماسينيا دانشآموختهي دانشگاه هنر اصفهان و متولّد 1363 است. شعر "از شکوفههاي تنت" از «عاشقانههاي برف به اسم كوچك»: از ديروز عصر عطر کاج نميدانم کدام از توست گمانم پايگاه اختصاصي پژمان الماسينيا: *لينك اصل خبر از سايت روزنامهي فرهنگ آشتي *پايگاه دربارهياحمدرضااحمدي از اين به بعد، روزآمد خواهد شد.
از ناصرصفاریان دربارهی شعر و زندگی احمدرضااحمدیاحمدرضا احمدی را -بیش و پیش از هر چیز- بهعنوان شاعر میشناسند.
از احمدرضااحمدی دربارهی سینمای مسعودکیمیاییسينمای ايران به دو دوره تقسيم میشود: دورهی قبل از مسعود كيميايی و بعد از مسعود كيميايی. بعد از موفقيّت مهمّ فيلم «قيصر» كه توانست مردم را به سينما بكشاند و فروش فوقالعادهای كرد، تهيّهكنندگان حاضر شدند به كارگردانان نسل جوان همدورهای كيميايی كار بدهند يعنی داريوش مهرجويی، ناصر تقوايی و ديگران. كيميايی امروز بعد از 30 سال در مصاحبهی اخيرش جواب منتقدان را داد كه چرا مثل «قيصر» و «گوزنها» فيلم نمیسازد.
از منوچهرآتشی دربارهی شعر احمدرضااحمدی«...شعر شاملو را نمیتوان شعر سپيد خواند. شعر شاملو پس از پشت سر گذاردن تجربههای نيمايی، به نوعی بهدنبال جايگزينی برای وزن بود که او با هوشياری آن را در نثر و نظم قرن چهارم يافت و موسيقی زبان نثری او را تدارک ديد. و اين ريتم جايگزين هم برخلاف نظر بعضی از دوستان وزن درونی نيست و آشکارا بيرونی است. امّا شعر احمدی شعر سپيد است. ويژگی منحصر به فرد احمدرضا احمدی، يلگی و رهايیاش از تمامی قيودی است که ممکن است به نوعی القا وزن کند...» انگار
از بهزادخواجوات دربارهی شعر احمدرضااحمدی«...شعر احمدی شعری شرقی است که رويهای عرفانی پيش میگيرد تا بیتوجّه به ماهيت و اتّفاقات جهان پيرامون به هستی هر چيز، از منظر سلوکی احساسی بنگرد. در شعر احمدرضا احمدی خواننده با وجود تعبيرات نو به نو و متراکم احساس نمیکند که در جادهای مستقيم به پيش میرود، بلکه خود را در دايرهای چرخنده میبيند که در اين دايره، مثل فلک دوّار، اشيا و پديدههای گوناگون، نو به نو میآيند و میروند. اين چرخندگی دوّار از قضا تبيينکنندهی جهانبينی معرفتمدار شاعر است که به جای برخورد عقلايی با مخاطب و سويههای مضمونی و روشنگری، بر آن است که او را در جهان دستچين خود غوطه دهد و با او در بیحرفی سخن گويد...» پوشيده و آسان
از کامیارعابدی دربارهی شعر احمدرضااحمدی«...شعر احمدرضا احمدی خاص است و نکتهی قابل تأمل این است که واحد معنایی در شعر ما مصراع، بیت و یا بند به شمار میآید امّا در شعر احمدرضا احمدی باید چندین شعر را خواند تا به یک ساختار معنایی رسید. در واقع شعر وی یک کلیّت است. او شاعری فرا واقعی به شمار میآید از همین رو، زمان و مکان به شکلی غریزی در اشعارش جاری میشود. در شعر احمدرضا احمدی، ریزشهای مدام ذهنیای وجود دارد که بر اساس تداعی معانی پیش میآید با این وجود زبان مهار نشده و به خاطر جوشش ذهنی کنار میرود. باید گفت احمدرضا احمدی شاعری ارجمند است که هرگز برای ادبیّات خضوع نکرده است...»
از محمّدعلیسپانلو دربارهی احمدرضااحمدی«...احمدرضا در زندگی شوخطبع و اهل طنز است با این وجود در اشعارش اندوه وسیعی دیده میشود که باورش برای انسان سخت است. احمدرضا احمدی برای شعر و ادبيّات ايران يک پديده است...»
از عمرانصلاحی دربارهی احمدرضااحمدی«...یکی از خوشبختیهای من در زندگی آشنایی با احمدرضا احمدی است. او از جمله اشخاصی است که مرا به طنز گفتن تشویق کرد. احمدی به جای نقل طنز از دیگران از ذهن خود آنها را میسازد. او دیدی طنزآمیز دارد که در غمانگیزترین اشعارش نیز مطرح میشود...»
از علىاصغرسيّدآبادى دربارهی احمدرضااحمدی«...احمدى بيش از ۳۵ سال براى كودكان نوشته است؛ بدون اينکه گرفتار تكرار تجربههاى ديگران شود. دنيايى كه او در داستانهايش آفريده است، دنياى يگانهای است كه پيش از آن كسى آن را تجربه نكرده است؛ دنيایی شاعرانه كه بيش از هر چيزى تخيّل كودكانه در آن ارج دارد...»
از علیمیرزایی دربارهی احمدرضااحمدی•«...ما احمدرضا را از دو بعد میشناسيم؛ احمدرضا به عنوان نويسنده و شاعر كه خلق میکند و احمدى كه مدير فرهنگى موفّقى است...» •«...مهمّترين ويژگى احمدرضا، جداى از جوانمردى او، دوستى صادقانهاش است. اطراف ما هستند افرادى كه به سبب مقام يا مصالح با ما طرح دوستى میريزند. اما احمدرضا دوستیاش مصلحتى و مادّى نيست. او با هر كس كه دوست میشود، صرفاً بر اساس معيارهاى دوستى است...»
|
بخشهایموجوددرپایگاه
|
copyright © all rights reserved by ahmadreza-ahmadi.blogfa.ir
